Subsidieland

Subsidieland. Tja, waar moet je in vredesnaam beginnen. Ok, ik ben maar gaan zoeken op internet. Alles heb ik voorbij zien komen, maar na een week alle subsidieregelingen doorgelezen te hebben, kwam ik toch tot de conclusie dat ik nog geen steek verder was gekomen. De ene regeling was gesloten, dan andere kwam net niet in aanmerking.

Kortom, ik werd er echt niet vrolijk van... stap 2 was dan ook; kijken naar een bedrijf die dit voor mij kon uitzoeken. 3 bedrijven aangeschreven en gebeld die ervaring hadden met subsidies binnen de sector vrije tijd en recreatie. Ik dacht daar zal toch wel wat uitkomen... Na 2 weken nog geen enkele reactie. Ik weet niet waar ze hun geld aan verdienen, maar waarschijnlijk niet aan een gepassioneerde ZZP'er die vanuit een zuiver motivatie echt iets wil betekenen voor de dagrecreatie branche.

Dan maar eens een afspraak maken met het subsidie spreekuur van de KvK. Eerste reactie..een platform...mmmm, daar zijn vast geen subsidies voor. Lekker dan, binnen 1 minuut klaar. Maar na ongeveer 45 minuten gesproken te hebben over dit initiatief, werd mijn gesprekspartner in eens super enthousiast en zag het in eens ook als kansrijk. Subsidie mogelijkheden? Nee dat niet, maar misschien een coöperatie die schaalvoordelen kan bieden, maar ook zorgt voor sponsoring zodat er meer financiële ruimte is om diverse projecten op te zetten.

Interessant idee en na wat netwerken heb ik gegevens gekregen van contactpersonen bij een bank en een verzekeringsmaatschappij. Zo enthousiast als ik ben heb ik natuurlijk meteen gebeld. Spoorloos deze mensen. Niet te bereiken, dus dan maar mailen. Na 2 weken geen reactie. Ik begin zo langzamerhand aan mezelf te twijfelen. Wil niemand zaken doen? Gaat het zo verschrikkelijk goed in Nederland? Na 3 weken subsidieland en de mogelijkheden voor sponsoring onderzocht te hebben, realiseerde ik mij dat ik met veel dingen bezig was, maar de vreugde was ver te zoeken. Waar lag mijn focus? Niet bij mijn passie. Natuurlijk moet het mogelijk gemaakt kunnen worden en daar zal ik toch ook echt een broodje van moeten kunnen eten, maar dit koste mij alleen maar energie en leverde mij niets op. Ergens diep van binnen had ik vertrouwen dat het ook zonder gewoon moest lukken. Ofwel, voeten in de klei en gewoon doen waar je goed in bent. Gepassioneerd, met liefde voor Drenthe en het verder kunnen helpen van ondernemers met passie voor hun bedrijf.

Onder aan de berg

Nadat de missie van Platform Dagrecreatie Drenthe eigenlijk de conclusie was van al mijn marktonderzoek werd dus bevestigd dat er draagvlak is voor zo'n initiatief. Dat was voor mij eigenlijk best moeilijk, want wat heel spontaan was ontstaan, bleek in een keer de basis voor iets waar veel behoeft aan was.

Nu kon ik het onmogelijk nog loslaten, maar wat moet je als je in een uitkeringssituatie zit en druk op zoek bent naar een baan? In deze markt een parttime baan vinden voor een generalist als ik in het Noorden van het land is bijna onmogelijk. En zijn er dan mogelijkheden, dan ben je een van de meer dan 100. En steeds blijf je dan over bij de laatste 5, maar door je generalisme gaat de baan toch ook steeds net aan je neus voorbij.

Als ZZP'er aan de slag...geweldig, maar ook eng en onzeker..Toch is dat het liefste wat ik wil en ik weet wat het is, want ik heb al 2 jaar een eigen bedrijf gehad...maar de keerzijde is dat het ook lastig is om er een goed bestaan van op te bouwen. Zeker omdat je niet alleen jezelf loon gaat uitkeren, maar ook tig verzekeringen moet afsluiten voor het geval het niet goed gaat. Moet je daar bij stil staan of er gewoon voor gaan en met een beetje lef erop vertrouwen dat het wel goed komt..

Ik ben toch maar gaan schrijven aan het ondernemersplan en heb deze door meerdere mensen laten lezen. Goed stuk, onderbouwd, kans van slagen groot, tips, trucs, maar ook de conclusie dat het lastig is om zonder kapitaal dit goed neer te zetten en van rond te komen...

Weer  twijfel, maar ook heel tegenstrijdig, vertrouwen. Ga er gewoon voor, laat niet los. Op naar subsidieland dan maar...

Wegwijs in recreatieland

Halverwege november heeft de afspraak met Marketing Drenthe plaats gevonden. Een leuk gesprek waar we de niche dagrecreatie hebben doorgelicht. Ook hier bleek dat deze niche onderbelicht blijft in Drenthe. Ook hier waren geen cijfers bekend en de aantallen die bekend waren, dekken bij lange na niet de provincie Drenthe.

Ik proefde dus de behoefte aan een website waar wel alle bedrijven op samen komen. Niet alleen om een duidelijk overzicht te krijgen van wat er aan dagrecreatie in Drenthe te doen is, maar ook om eens goed in kaart te krijgen hoe groot deze niche nu eigenlijk is. Na een onderzoek op het internet is de grove inschatting dat er toch meer dan 1000 bedrijven in Drenthe zijn die dagrecreatie activiteiten aanbieden.

De conclusie aan het einde van het gesprek was dat er inderdaad meer zou moeten gebeuren voor de dagrecreatie branche, maar een samenwerking is moeilijk omdat er al een site bestaat die dit zou moeten bewerkstelligen. De ogen waren dus ook hier geopend.

Mijn gevoel werd dus steeds sterker en ook bevestigd als het gaat om behoefte. Maar het kan allemaal wel bedacht worden, ik wilde ook weten hoe er in de praktijk over gedacht werd. Ik heb dus diverse dagrecreatiebedrijven benaderd en gevraagd of er behoefte was aan een partij die zich meer zou gaan richten op deze branche. Waar is dan behoefte aan en wat zou zo'n partij kunnen betekenen. Hier kwam stellig uit naar voren dat er veel behoefte is aan een sterkere zichtbaarheid en positionering van dagrecreatiebedrijven. Grotere bezoekersaantallen, kennis sociale media, marketingactiviteiten, website, schaalvoordelen, collectiviteit, vertegenwoordiging naar overheidsinstellingen, kennis delen, enzovoort. Allemaal gebieden waar deze bedrijven behoefte aan hadden.

En zo werd de missie van Platform Dagrecreatie Drenthe geboren. "Het vergroten van de zichtbaarheid en positionering van dagrecreatiebedrijven in Drenthe".

Het begin

Het was een regenachtige zondagochtend in november. Rond een uur of 11 in de morgen stopte het met regenen en brak de zon door. De kinderen vroegen of we er nog op uit gingen en daar hadden we allemaal wel zin in. Het ontbrak ons alleen aan inspiratie. Het bos hadden we nu ook wel even gezien en was veel te nat.

Ik kroop achter de computer en was in de veronderstelling dat ik toch zeker binnen een half uurtje met zeker 3 keuzes kon komen waar we uit zouden kunnen kiezen. Helaas kwam ik bedrogen uit. Er was veel aanbod op het gebied van verblijfsrecreatie. Er was veel informatie over evenementen, hoewel dit vaak erg verouderd bleek, maar gewoon een leuke middag invulling in de buurt was niet te vinden.

Een week later zag ik een oud collega twitteren. Ze was helemaal enthousiast over haar nieuwe functie als Joint Promotion Manager. In deze functie was zij verantwoordelijk om het dagrecreatiebedrijf waar ze voor werkte sterker op de kaart te zetten. Ik stelde me voor hoe die baan eruit zou zien en werd zelf helemaal enthousiast. Eigenlijk wilde ik dit ook.

De volgende dag heb ik veel research gedaan op het internet. Tot mijn grote verbazing was er nauwlijks iets te vinden over dagrecreatie in Drenthe. Er waren geen cijfers en marktinformatie bekend. Alles was gericht op verblijfsrecreatie, maar niets op dagrecreatie.

Een aantal dagen later heb ik de stoute schoenen aangetrokken en contact gezocht met Recreatieschap Drenthe. Er werd meteen enthousiast gereageerd en ook Marketing Drenthe werd gelijk uitgenodigd.

In het gesprek vertelde ik enthousiast over mijn bevindingen en dat ik graag een platform zou willen beginnen voor dagrecreatiebedrijven. Beide partijen erkenden dat deze niche inderdaad onderbelicht was, maar dat deze taak ook bij hun lag om hier iets mee te doen.

Toch werd mijn initiatief niet alleen gezien als een wakkerschud moment, maar kreeg ik een lead om te kijken of samenwerking niet toch mogelijk zou kunnen zijn met Marketing Drenthe.

Hoe het verder verging, lees in de volgende blog