Subsidieland. Tja, waar moet je in vredesnaam beginnen. Ok, ik ben maar gaan zoeken op internet. Alles heb ik voorbij zien komen, maar na een week alle subsidieregelingen doorgelezen te hebben, kwam ik toch tot de conclusie dat ik nog geen steek verder was gekomen. De ene regeling was gesloten, dan andere kwam net niet in aanmerking.
Kortom, ik werd er echt niet vrolijk van... stap 2 was dan ook; kijken naar een bedrijf die dit voor mij kon uitzoeken. 3 bedrijven aangeschreven en gebeld die ervaring hadden met subsidies binnen de sector vrije tijd en recreatie. Ik dacht daar zal toch wel wat uitkomen... Na 2 weken nog geen enkele reactie. Ik weet niet waar ze hun geld aan verdienen, maar waarschijnlijk niet aan een gepassioneerde ZZP'er die vanuit een zuiver motivatie echt iets wil betekenen voor de dagrecreatie branche.
Dan maar eens een afspraak maken met het subsidie spreekuur van de KvK. Eerste reactie..een platform...mmmm, daar zijn vast geen subsidies voor. Lekker dan, binnen 1 minuut klaar. Maar na ongeveer 45 minuten gesproken te hebben over dit initiatief, werd mijn gesprekspartner in eens super enthousiast en zag het in eens ook als kansrijk. Subsidie mogelijkheden? Nee dat niet, maar misschien een coöperatie die schaalvoordelen kan bieden, maar ook zorgt voor sponsoring zodat er meer financiële ruimte is om diverse projecten op te zetten.
Interessant idee en na wat netwerken heb ik gegevens gekregen van contactpersonen bij een bank en een verzekeringsmaatschappij. Zo enthousiast als ik ben heb ik natuurlijk meteen gebeld. Spoorloos deze mensen. Niet te bereiken, dus dan maar mailen. Na 2 weken geen reactie. Ik begin zo langzamerhand aan mezelf te twijfelen. Wil niemand zaken doen? Gaat het zo verschrikkelijk goed in Nederland? Na 3 weken subsidieland en de mogelijkheden voor sponsoring onderzocht te hebben, realiseerde ik mij dat ik met veel dingen bezig was, maar de vreugde was ver te zoeken. Waar lag mijn focus? Niet bij mijn passie. Natuurlijk moet het mogelijk gemaakt kunnen worden en daar zal ik toch ook echt een broodje van moeten kunnen eten, maar dit koste mij alleen maar energie en leverde mij niets op. Ergens diep van binnen had ik vertrouwen dat het ook zonder gewoon moest lukken. Ofwel, voeten in de klei en gewoon doen waar je goed in bent. Gepassioneerd, met liefde voor Drenthe en het verder kunnen helpen van ondernemers met passie voor hun bedrijf.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten